24 czerwca 2008 r. Ks. Arcybiskup Marian Gołębiewski udzielił święceń diakonatu dwudziestu trzem akolitom naszego Seminarium oraz dwóm akolitom ze Zgromadzenia OO. Klaretynów. Tego samego dnia szesnastu pozostałych alumnów V roku MWSD przyjęło święcenia diakonatu w Katedrze Świdnickiej. Przed przyjęciem święceń obecni diakoni uroczyście ślubowali posłuszeństwo Biskupowi diecezji, wierność nauce Kościoła oraz zachowanie celibatu.

        Święcenia odbywają się po Ewangelii. Rozpoczyna je przedstawienie Księdzu Biskupowi kandydatów do diakonatu. Następnie wsłuchujemy się w homilię, którą wygłasza Ksiądz Biskup. Kieruje on do kandydatów na urząd diakona oraz do wszystkich wiernych następujące słowa:

Drodzy bracia i siostry, oto ci nasi bracia za chwilę mają otrzymać święcenia diakonatu. Uważnie zatem rozważcie, jakiej godności w Kościele mają dostąpić. Będą służyć Chrystusowi Nauczycielowi, Kapłanowi i Pasterzowi, za którego sprawą Jego Ciało, to jest Kościół, staje się ludem Bożym, buduje się i rośnie tu, na ziemi, jako świątynia Ducha Świętego.

Zostaną oni wyświęceni na diakonów, aby złączeni z kapłaństwem biskupów, głosili Ewangelię, kierowali ludem Bożym i oddawali cześć Bogu, przede wszystkim przez składanie Ofiary Chrystusowej. Niech z Bożą pomocą tak spełniają te obowiązki, aby wszyscy mogli uznać ich za prawdziwych uczniów Chrystusa, który przyszedł nie po to, aby Mu służono, lecz aby służyć. Wam zaś, drodzy synowie, którzy macie otrzymać święcenia diakonatu, sam Chrystus dał przykład, abyście tak postępowali, jak On postępował.

Będziecie diakonami, to jest sługami Jezusa Chrystusa, który wśród swoich uczniów postępował jak ten, który służy. Wypełniając chętnie wolę Bożą, w duchu miłości służcie z radością Bogu i ludziom. Ponieważ nikt nie może służyć dwom panom, za bałwochwalstwo uważajcie wszelką nieczystość i chciwość. Skoro dobrowolnie przystępujecie do święceń diakonatu, musicie cieszyć się dobrą opinią oraz być mężami pełnymi Ducha Świętego i mądrości, jak ci, których niegdyś Apostołowie wybrali do pełnienia dzieł miłosierdzia.

Będziecie wykonywać wasze posługiwanie, żyjąc w celibacie, który jest znakiem i podtrzymaniem pasterskiej miłości, a także szczególnym źródłem owocnego działania w świecie. Pobudzeni szczerą miłością do Chrystusa, pragniecie żyć w stanie całkowitego oddania się Jemu. Chcecie się na nowo w szczególny sposób poświęcić Chrystusowi, aby związać się z Nim niepodzielną miłością. Dzięki temu z większą miłością będziecie służyć Bogu i ludziom, przyczyniając się do ich duchowego odrodzenia. Bądźcie mocno utwierdzeni w wierze, nieskazitelni i nienaganni wobec Boga i ludzi, jak przystoi sługom Chrystusa i szafarzom Bożych misteriów. Nie pozwólcie odebrać sobie nadziei płynącej z Ewangelii, macie bowiem być nie tylko jej słuchaczami, lecz i głosicielami. Zachowujcie tajemnicę wiary w czystym sumieniu, ukazujcie swoimi czynami wierność słowu, które głosicie ustami. W ten sposób lud chrześcijański, ożywiony przez Ducha Świętego, stanie się czystą ofiarą miłą Bogu, wy zaś, spotykając się z Panem w ostatnim dniu, będziecie mogli usłyszeć od Niego: "Dobrze, sługo dobry i wierny, wejdź do radości twego Pana". Miejcie zawsze przed oczami przykład Dobrego Pasterza, który przyszedł nie po to, aby Mu służono, lecz aby służyć oraz szukać i zbawiać to, co zginęło.

Zobacz zdjęcia z uroczystości!