Liturgia Wielkiego Piątku nie rozpoczyna się ani znakiem krzyża ani żadnym innym pozdrowieniem. Jak zauważa Jadwiga Zięba w artykule „Miłosna liturgia trwa” (Posłaniec, kwiecień 2007) liturgia tych dni naprawdę wciąż trwa. Msza Wieczerzy Pańskiej nie zakończyła się jak każda Eucharystia błogosławieństwem i rozesłaniem.
           Szczególny akcent tego dnia pada na opis Męki Pańskiej i adorację Krzyża.
           Uczestnika liturgii może zadziwić kolor szat. Nie jest to tylko czerwień męczeństwa, ale purpura szat królewskich, znak dostojeństwa i najwyższej godności.
           Liturgia Męki Pańskiej zawiera - poza czytaniami - obszerny opis Męki Pańskiej według św. Jana. Ten Umiłowany Uczeń Pański przekazuje nam świadectwo na temat okrutnych cierpień, mąk i kaźni, jakich doznawał Jezus po Wieczerzy spędzonej poprzedniego wieczoru z Apostołami. Tę część liturgii kończy uroczysta Modlitwa Powszechna, w której cały Kościół modli się za wszystkich ludzi i za cały świat.
           Następnie adorujemy Krzyż - znak i symbol męczeńskiej śmierci Chrystusa. A właściwie oddajemy cześć Temu, na którego nie spoglądaliśmy od V. Niedzieli Wielkiego Postu. Adorujemy samego Chrystusa, który przez swoja śmierć dał wyraz zwycięstwa miłości nad śmiercią.
           Co warte zauważenia także Liturgia Wielkiego Piątku nie kończy się błogosławieństwem. Należy podkreślić to, co jest wiadome, że według tradycji tego dnia Kościół nie sprawuje Eucharystii. Liturgia dnia kończy się zatem przeniesieniem Najświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego, gdzie czcimy dokonane przez Chrystusa dzieło miłości umiłowania swoich aż do końca.

           Zauważmy, że Kościół zaleca post ścisły tego dnia. I to ma swoje znaczenie. Zgodnie ze słowami Jezusa, jego uczniowie pościć będą dopiero po jego śmierci. My - chrześcijanie - uczniowie Chrystusa wypełniamy i ten nakaz. Ten post cielesny (trzy posiłki w ciągu dnia, w tym jeden do syta) ma nam pomóc w tym dniu na głębsze zastanowienie się nad wielką tajemnicą Męki i Śmierci Jezusa za nas.

kl. Mateusz Piotrowski

Źródła:

Ks. B. Nadolski, Najważniejsze dni. Rozważania na Święte Triduum Paschalne, WAM, Kraków 2002
Zwycięzca śmierci, Wydawnictwo Św. Krzyża, Opole 1999, wyd. II, poprawione
Posłaniec. Miesięcznik katolicki. Rok 136, nr 4, kwiecień 2007, str. 32 - 33