Seminarium Domem Słowa

       Zapewne każda osoba, która uczyła się języka łacińskiego wie, że wyraz seminarium oznacza: szkółka drzewek. Miejsce, w którym młodzi ludzie rozeznają swoje powołanie i przygotowują się do przyjęcia święceń kapłańskich, niewiele ma jednak wspólnego z hodowlą młodych roślin. Nazywane jest natomiast „Domem Ziarna” (od łacińskiego rzeczownika semen – „nasienie”). Każdemu z nas słowo „ziarno” kojarzy się z zasiewem i troską rolników o to, aby ich pola obfitowały w zboże.
       Również w Piśmie Świętym jest mowa o pracy na roli. W Ewangelii według św. Marka (Mk 4, 3-8) czytamy, że Jezus wygłosił przypowieść o siewcy. Jak wiadomo, nie każde ziarno rzucone przez rolnika na podłoże wydało plon. Kłosy wyrosły tylko na glebie żyznej i urodzajnej.
       W Piśmie Świętym jest napisane, że ziarno jest słowo Boże (Mk 4, 14). Można więc wywnioskować, iż seminarium jest Domem Ziarna i zarazem Domem Słowa.
       W czasie formacji do święceń diakonatu i prezbiteratu, słowo odgrywa istotną rolę. Służy bowiem alumnom we wzajemnej komunikacji. Klerycy posługują się nim w codziennych rozmowach w refektarzu, w pokoju czy podczas spaceru.
       Komunikowanie się z innymi ludźmi to rzecz niezwykle ważna, jednak bardzo istotna jest również relacja jaka panuje między Bogiem a człowiekiem. Ojciec niebieski nieustannie do nas przemawia. Okazuje swoją wolę na różne sposoby: poprzez wydarzenia, osobę postawioną na drodze naszego życia, poprzez głos serca. Kieruje słowo do nas, kleryków, podczas codziennej Mszy św., kiedy czytane są fragmenty Pisma Świętego. Myśli zawarte w czytaniach mszalnych odgrywają ważną rolę w życiu duchowym alumna. Każda osoba przygotowująca się do święceń powinna słowa Bożego nie tylko słuchać, ale także odpowiednio je zrozumieć i nim żyć. Po porannej Eucharystii przewidziany jest więc czas na rozmyślanie. Klerycy rozważają usłyszaną podczas Mszy św. perykopę Ewangelii i starają się odczytać, co Bóg chce im przekazać.
       Seminarium duchowne to nie miejsce, gdzie składa się śluby milczenia, gdzie przez większość czasu panuje cisza, spokój i atmosfera tajemniczości. Mimo to podczas rekolekcji, dnia skupienia oraz wieczorem, przed pójściem na spoczynek, klerycy nie powinni prowadzić niepotrzebnych rozmów i słuchać muzyki. Głos Boży najlepiej można usłyszeć w ciszy. Człowiek ma problemy z komunikowaniem się z Bogiem, kiedy ma wiele spraw na głowie, przebywa wśród zgiełku i w hałasie. Powinien się na słowa Ojca niebieskiego otworzyć, a tego nie zapewni mu głośna muzyka, lecz wyciszenie się i skupienie.
       Każdy kandydat na kapłana formowany jest m. in. w tym celu, aby słowa Bożego nie tylko słuchać, ale również aby móc je w przyszłości głosić. W seminarium prowadzi się więc wykłady z Pisma Świętego i homiletyki. Alumni roku trzeciego przyjmują na zakończenie rekolekcji wielkopostnych posługę lektoratu, w której są wzywani do proklamowania perykop biblijnych w czasie Eucharystii. Od lektorów wymaga się należytego wypełniania swojej funkcji. Biblia to nie pierwsza lepsza książka. To nie bajka ani jakaś powieść. To prawdziwe słowo Boga skierowane do człowieka. W Piśmie Świętym każdy wyraz ma swoje znaczenie. Ważne jest zatem, aby perykopy biblijne czytano głośno, wyraźnie, z zaakcentowaniem głównych myśli. Przekaz słowa Bożego ma pobudzić słuchaczy do refleksji a nie do ciężkiego wzdychania lub spoglądania na zegarek. Nie podlega wprawdzie dyskusji fakt, że najlepiej głosi się Chrystusa poprzez dawanie świadectwa. Ksiądz czy kleryk, który dobrze prezentuje się przy ambonie, a swoim postępowaniem nie daje dobrego przykładu innym ludziom, godny jest politowania. Nie oznacza to jednak, że nie trzeba zwracać uwagi na sposób czytania perykop podczas Eucharystii. Nie należy przekazywać słowa Bożego ani w ekspresowym tempie, ani też w sposób rozwlekły.
       Seminarium zasługuje więc na miano domu Słowa. Kleryk odbywający formację odczytuje to, co Bóg ma mu do przekazania. Słucha słowa Bożego, stara się nim żyć oraz przygotowuje się do tego, aby w przyszłości głosić je ludziom poprzez dawanie świadectwa, homilie i czytania mszalne.

                                                                       kl. Paweł Reizer, rok IV